Skip to content

Kontrolowana próba dożylnej immunoglobuliny w celu zmniejszenia zakażeń szpitalnych u niemowląt o bardzo niskiej masie urodzeniowej czesc 4

4 miesiące ago

445 words

Zatem, 2416 niemowląt randomizowano, 1218 przed modyfikacją protokołu (faza 1: 595 na immunoglobulinę i 623 na placebo) i 1198 po modyfikacji protokołu (faza 2: 609 na immunoglobulinę i 589 na brak infuzji). Niemowlęta były randomizowane średnio po 44 . 25 godzinach po urodzeniu. Charakterystyka niemowląt i ich matek
Tabela 1. Tabela 1. Charakterystyka matek i noworodków na początku badania, zgodnie z przypisaniem do grupy. Tabela przedstawia podstawowe cechy matki i noworodka. Nie było istotnych statystycznie lub klinicznie znaczących różnic między grupami w odniesieniu do któregokolwiek z tych czynników. Częstość występowania zespołu zaburzeń oddechowych i poziomu IgG była podobna w każdej z grup przed początkowym wlewem. Terapia surfaktantem była dostępna dla tej populacji badanej tylko w fazie 2; jego użycie było równomiernie rozłożone wśród badanych grup.
Napary
Podczas fazy immunoglobulina i grupy placebo otrzymały pierwszą infuzję odpowiednio po 55,4 . 27 i 54,6 . 28 godzinach życia. Podczas fazy 2, grupa immunoglobulin otrzymała pierwszą infuzję w 60,0 . 27 godzin. Średnia liczba wlewów podawanych podczas fazy wynosiła 3,0 . 1,6 w grupie immunoglobuliny i 3,1 . 1,6 w grupie placebo; podczas fazy 2 podano średnią 3,3 . 1,7 infuzji immunoglobuliny. Podczas fazy pierwszej 71% immunoglobuliny i 74% grupy placebo otrzymywało infuzje, aż osiągnęły wagę 1800 g lub zostały wysłane do domu. W każdej grupie zmarło 8 procent, 9 procent zostało przeniesionych z ośrodka badań, 3 procent zostało wycofanych z badania, a 7 procent nie ukończyło przebiegu infuzji z powodu czasowego zawieszenia próby. W fazie drugiej 77 procent niemowląt przydzielonych do immunoglobuliny ukończyło kurs infuzji, 8 procent zmarło, 8 procent zostało przeniesionych, a 7 procent zostało wycofanych przed ukończeniem wlewu.
Napary były dobrze tolerowane, z kilkoma niekorzystnymi reakcjami. Monitorowanie zmiennych hematologicznych, nerkowych i wątrobowych u pierwszych 200 niemowląt, które otrzymały co najmniej trzy infuzje, nie ujawniło dowodów toksyczności przypisywanych immunoglobulinie. Infuzje przerwano u mniej niż 1% niemowląt (10 w grupie immunoglobuliny i 11 w grupie placebo) z powodu tachykardii lub ostrych zmian ciśnienia krwi.
Ryc. 1. Ryc. 1. Średnie (. SE) poziomy IgG w surowicy przy zapisie i przed każdą infuzją, według kategorii urodzeniowej. Liczbę niemowląt, u których zmierzono IgG, podano w nawiasach.
Poziomy IgG w surowicy przedstawiono na rycinie według kategorii urodzeniowej i grupy leczonej. Poziomy określono przed i tydzień po pierwszej infuzji; następnie najniższe poziomy określono przed wszystkimi kolejnymi infuzjami (Figura 1). Poziomy IgG w surowicy w immunoglobulinie i grupach placebo były podobne w obu kategoriach urodzeniowych przed pierwszą infuzją: odpowiednio 376 . 137 i 377 . 144 mg na decylitr, u noworodków o masach urodzeniowych od 501 do 1000 gi 542 . Odpowiednio 216 i 546 . 218 mg na decylitr u noworodków o masie urodzeniowej od 1001 do 1500 g
[przypisy: rumień naczyniowy, poradnia okulistyczna dla dzieci, chirurgia estetyczna wrocław ]

0 thoughts on “Kontrolowana próba dożylnej immunoglobuliny w celu zmniejszenia zakażeń szpitalnych u niemowląt o bardzo niskiej masie urodzeniowej czesc 4”

Powiązane tematy z artykułem: chirurgia estetyczna wrocław poradnia okulistyczna dla dzieci rumień naczyniowy